непраціўле́нец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. непраціўле́нец непраціўле́нцы
Р. непраціўле́нца непраціўле́нцаў
Д. непраціўле́нцу непраціўле́нцам
В. непраціўле́нца непраціўле́нцаў
Т. непраціўле́нцам непраціўле́нцамі
М. непраціўле́нцу непраціўле́нцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)