непаднача́льванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| непаднача́льванне | непаднача́льванні | |
| непаднача́львання | непаднача́льванняў | |
| непаднача́льванню | непаднача́льванням | |
| непаднача́льванне | непаднача́льванні | |
| непаднача́льваннем | непаднача́льваннямі | |
| непаднача́льванні | непаднача́льваннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)