неметамарфізава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
| неметамарфізава́ны | неметамарфізава́ная | неметамарфізава́нае | неметамарфізава́ныя | |
| неметамарфізава́нага | неметамарфізава́най неметамарфізава́нае |
неметамарфізава́нага | неметамарфізава́ных | |
| неметамарфізава́наму | неметамарфізава́най | неметамарфізава́наму | неметамарфізава́ным | |
| неметамарфізава́ны ( неметамарфізава́нага ( |
неметамарфізава́ную | неметамарфізава́нае | неметамарфізава́ныя ( неметамарфізава́ных ( |
|
| неметамарфізава́ным | неметамарфізава́най неметамарфізава́наю |
неметамарфізава́ным | неметамарфізава́нымі | |
| неметамарфізава́ным | неметамарфізава́най | неметамарфізава́ным | неметамарфізава́ных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)