некіру́емасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| некіру́емасць | |
| некіру́емасці | |
| некіру́емасці | |
| некіру́емасць | |
| некіру́емасцю | |
| некіру́емасці |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)