незвыро́дны
прыметнік, адносны
| незвыро́дны | незвыро́дная | незвыро́днае | незвыро́дныя | |
| незвыро́днага | незвыро́днай незвыро́днае |
незвыро́днага | незвыро́дных | |
| незвыро́днаму | незвыро́днай | незвыро́днаму | незвыро́дным | |
| незвыро́дны ( незвыро́днага ( |
незвыро́дную | незвыро́днае | незвыро́дныя ( незвыро́дных ( |
|
| незвыро́дным | незвыро́днай незвыро́днаю |
незвыро́дным | незвыро́днымі | |
| незвыро́дным | незвыро́днай | незвыро́дным | незвыро́дных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)