незапатэнтава́ны
прыметнік, адносны
| незапатэнтава́ны | незапатэнтава́ная | незапатэнтава́нае | незапатэнтава́ныя | |
| незапатэнтава́нага | незапатэнтава́най незапатэнтава́нае |
незапатэнтава́нага | незапатэнтава́ных | |
| незапатэнтава́наму | незапатэнтава́най | незапатэнтава́наму | незапатэнтава́ным | |
| незапатэнтава́ны ( незапатэнтава́нага ( |
незапатэнтава́ную | незапатэнтава́нае | незапатэнтава́ныя ( незапатэнтава́ных ( |
|
| незапатэнтава́ным | незапатэнтава́най незапатэнтава́наю |
незапатэнтава́ным | незапатэнтава́нымі | |
| незапатэнтава́ным | незапатэнтава́най | незапатэнтава́ным | незапатэнтава́ных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)