недапасава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| недапасава́нне | недапасава́нні | |
| недапасава́ння | недапасава́нняў | |
| недапасава́нню | недапасава́нням | |
| недапасава́нне | недапасава́нні | |
| недапасава́ннем | недапасава́ннямі | |
| недапасава́нні | недапасава́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)