недагартава́ны
прыметнік, адносны
| недагартава́ны | недагартава́ная | недагартава́нае | недагартава́ныя | |
| недагартава́нага | недагартава́най недагартава́нае |
недагартава́нага | недагартава́ных | |
| недагартава́наму | недагартава́най | недагартава́наму | недагартава́ным | |
| недагартава́ны ( недагартава́нага ( |
недагартава́ную | недагартава́нае | недагартава́ныя ( недагартава́ных ( |
|
| недагартава́ным | недагартава́най недагартава́наю |
недагартава́ным | недагартава́нымі | |
| недагартава́ным | недагартава́най | недагартава́ным | недагартава́ных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)