недаво́рванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| недаво́рванне | |
| недаво́рвання | |
| недаво́рванню | |
| недаво́рванне | |
| недаво́рваннем | |
| недаво́рванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)