неаўтаматы́чны
прыметнік, адносны
| неаўтаматы́чны | неаўтаматы́чная | неаўтаматы́чнае | неаўтаматы́чныя | |
| неаўтаматы́чнага | неаўтаматы́чнай неаўтаматы́чнае |
неаўтаматы́чнага | неаўтаматы́чных | |
| неаўтаматы́чнаму | неаўтаматы́чнай | неаўтаматы́чнаму | неаўтаматы́чным | |
| неаўтаматы́чны ( неаўтаматы́чнага ( |
неаўтаматы́чную | неаўтаматы́чнае | неаўтаматы́чныя ( неаўтаматы́чных ( |
|
| неаўтаматы́чным | неаўтаматы́чнай неаўтаматы́чнаю |
неаўтаматы́чным | неаўтаматы́чнымі | |
| неаўтаматы́чным | неаўтаматы́чнай | неаўтаматы́чным | неаўтаматы́чных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)