начле́жнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| начле́жнік | начле́жнікі | |
| начле́жніка | начле́жнікаў | |
| начле́жніку | начле́жнікам | |
| начле́жніка | начле́жнікаў | |
| начле́жнікам | начле́жнікамі | |
| начле́жніку | начле́жніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)