нацюрмо́рцік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| нацюрмо́рцік | нацюрмо́рцікі | |
| нацюрмо́рціка | нацюрмо́рцікаў | |
| нацюрмо́рціку | нацюрмо́рцікам | |
| нацюрмо́рцік | нацюрмо́рцікі | |
| нацюрмо́рцікам | нацюрмо́рцікамі | |
| нацюрмо́рціку | нацюрмо́рціках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)