нацпрынале́жнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| нацпрынале́жнасць | нацпрынале́жнасці | |
| нацпрынале́жнасці | нацпрынале́жнасцяў нацпрынале́жнасцей |
|
| нацпрынале́жнасці | нацпрынале́жнасцям | |
| нацпрынале́жнасць | нацпрынале́жнасці | |
| нацпрынале́жнасцю | нацпрынале́жнасцямі | |
| нацпрынале́жнасці | нацпрынале́жнасцях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)