натру́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| натру́чванне | натру́чванні | |
| натру́чвання | натру́чванняў | |
| натру́чванню | натру́чванням | |
| натру́чванне | натру́чванні | |
| натру́чваннем | натру́чваннямі | |
| натру́чванні | натру́чваннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)