нарука́ўніца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| нарука́ўніца | нарука́ўніцы | |
| нарука́ўніцы | нарука́ўніц | |
| нарука́ўніцы | нарука́ўніцам | |
| нарука́ўніцу | нарука́ўніцы | |
| нарука́ўніцай нарука́ўніцаю |
нарука́ўніцамі | |
| нарука́ўніцы | нарука́ўніцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)