нарміро́ўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| нарміро́ўшчыца | нарміро́ўшчыцы | |
| нарміро́ўшчыцы | нарміро́ўшчыц | |
| нарміро́ўшчыцы | нарміро́ўшчыцам | |
| нарміро́ўшчыцу | нарміро́ўшчыц | |
| нарміро́ўшчыцай нарміро́ўшчыцаю |
нарміро́ўшчыцамі | |
| нарміро́ўшчыцы | нарміро́ўшчыцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)