нарматыві́сцкі
прыметнік, адносны
| нарматыві́сцкі | нарматыві́сцкая | нарматыві́сцкае | нарматыві́сцкія | |
| нарматыві́сцкага | нарматыві́сцкай нарматыві́сцкае |
нарматыві́сцкага | нарматыві́сцкіх | |
| нарматыві́сцкаму | нарматыві́сцкай | нарматыві́сцкаму | нарматыві́сцкім | |
| нарматыві́сцкі ( нарматыві́сцкага ( |
нарматыві́сцкую | нарматыві́сцкае | нарматыві́сцкія ( нарматыві́сцкіх ( |
|
| нарматыві́сцкім | нарматыві́сцкай нарматыві́сцкаю |
нарматыві́сцкім | нарматыві́сцкімі | |
| нарматыві́сцкім | нарматыві́сцкай | нарматыві́сцкім | нарматыві́сцкіх | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)