напаўпісьме́нны
прыметнік, адносны
| напаўпісьме́нны | напаўпісьме́нная | напаўпісьме́ннае | напаўпісьме́нныя | |
| напаўпісьме́ннага | напаўпісьме́ннай напаўпісьме́ннае |
напаўпісьме́ннага | напаўпісьме́нных | |
| напаўпісьме́ннаму | напаўпісьме́ннай | напаўпісьме́ннаму | напаўпісьме́нным | |
| напаўпісьме́нны ( напаўпісьме́ннага ( |
напаўпісьме́нную | напаўпісьме́ннае | напаўпісьме́нныя ( напаўпісьме́нных ( |
|
| напаўпісьме́нным | напаўпісьме́ннай напаўпісьме́ннаю |
напаўпісьме́нным | напаўпісьме́ннымі | |
| напаўпісьме́нным | напаўпісьме́ннай | напаўпісьме́нным | напаўпісьме́нных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)