напаўнасы́чаны
прыметнік, адносны
| напаўнасы́чаны | напаўнасы́чаная | напаўнасы́чанае | напаўнасы́чаныя | |
| напаўнасы́чанага | напаўнасы́чанай напаўнасы́чанае |
напаўнасы́чанага | напаўнасы́чаных | |
| напаўнасы́чанаму | напаўнасы́чанай | напаўнасы́чанаму | напаўнасы́чаным | |
| напаўнасы́чаны ( напаўнасы́чанага ( |
напаўнасы́чаную | напаўнасы́чанае | напаўнасы́чаныя ( напаўнасы́чаных ( |
|
| напаўнасы́чаным | напаўнасы́чанай напаўнасы́чанаю |
напаўнасы́чаным | напаўнасы́чанымі | |
| напаўнасы́чаным | напаўнасы́чанай | напаўнасы́чаным | напаўнасы́чаных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)