напаўапу́шчаны
прыметнік, адносны
| напаўапу́шчаны | напаўапу́шчаная | напаўапу́шчанае | напаўапу́шчаныя | |
| напаўапу́шчанага | напаўапу́шчанай напаўапу́шчанае |
напаўапу́шчанага | напаўапу́шчаных | |
| напаўапу́шчанаму | напаўапу́шчанай | напаўапу́шчанаму | напаўапу́шчаным | |
| напаўапу́шчаны ( напаўапу́шчанага ( |
напаўапу́шчаную | напаўапу́шчанае | напаўапу́шчаныя ( напаўапу́шчаных ( |
|
| напаўапу́шчаным | напаўапу́шчанай напаўапу́шчанаю |
напаўапу́шчаным | напаўапу́шчанымі | |
| напаўапу́шчаным | напаўапу́шчанай | напаўапу́шчаным | напаўапу́шчаных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)