накірава́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| накірава́льнік | накірава́льнікі | |
| накірава́льніка | накірава́льнікаў | |
| накірава́льніку | накірава́льнікам | |
| накірава́льнік | накірава́льнікі | |
| накірава́льнікам | накірава́льнікамі | |
| накірава́льніку | накірава́льніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)