накіпячо́ны
прыметнік, адносны
| накіпячо́ны | накіпячо́ная | накіпячо́нае | накіпячо́ныя | |
| накіпячо́нага | накіпячо́най накіпячо́нае |
накіпячо́нага | накіпячо́ных | |
| накіпячо́наму | накіпячо́най | накіпячо́наму | накіпячо́ным | |
| накіпячо́ны ( накіпячо́нага ( |
накіпячо́ную | накіпячо́нае | накіпячо́ныя ( накіпячо́ных ( |
|
| накіпячо́ным | накіпячо́най накіпячо́наю |
накіпячо́ным | накіпячо́нымі | |
| накіпячо́ным | накіпячо́най | накіпячо́ным | накіпячо́ных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)