накрыўны́
прыметнік, адносны
| накрыўны́ | накрыўна́я | накрыўно́е | накрыўны́я | |
| накрыўно́га | накрыўно́й накрыўно́е |
накрыўно́га | накрыўны́х | |
| накрыўно́му | накрыўно́й | накрыўно́му | накрыўны́м | |
| накрыўны́ ( накрыўно́га ( |
накрыўну́ю | накрыўно́е | накрыўны́я ( накрыўны́х ( |
|
| накрыўны́м | накрыўно́й накрыўно́ю |
накрыўны́м | накрыўны́мі | |
| накрыўны́м | накрыўно́й | накрыўны́м | накрыўны́х | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)