надзіва́чыць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| надзіва́чу | надзіва́чым | |
| надзіва́чыш | надзіва́чыце | |
| надзіва́чыць | надзіва́чаць | |
| Прошлы час | ||
| надзіва́чыў | надзіва́чылі | |
| надзіва́чыла | ||
| надзіва́чыла | ||
| Загадны лад | ||
| надзіва́ч | надзіва́чце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| надзіва́чыўшы | ||
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)