надбудо́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| надбудо́ўванне | надбудо́ўванні | |
| надбудо́ўвання | надбудо́ўванняў | |
| надбудо́ўванню | надбудо́ўванням | |
| надбудо́ўванне | надбудо́ўванні | |
| надбудо́ўваннем | надбудо́ўваннямі | |
| надбудо́ўванні | надбудо́ўваннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)