навы́тыранне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| навы́тыранне | |
| навы́тырання | |
| навы́тыранню | |
| навы́тыранне | |
| навы́тыраннем | |
| навы́тыранні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)