наваце́льная
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| наваце́льная | наваце́льныя | |
| наваце́льнай | наваце́льных | |
| наваце́льнай | наваце́льным | |
| наваце́льную | наваце́льных ( |
|
| наваце́льнай наваце́льнаю |
наваце́льнымі | |
| наваце́льнай | наваце́льных |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)