навальніцаадзна́чнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. навальніцаадзна́чнік навальніцаадзна́чнікі
Р. навальніцаадзна́чніка навальніцаадзна́чнікаў
Д. навальніцаадзна́чніку навальніцаадзна́чнікам
В. навальніцаадзна́чнік навальніцаадзна́чнікі
Т. навальніцаадзна́чнікам навальніцаадзна́чнікамі
М. навальніцаадзна́чніку навальніцаадзна́чніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)