наваго́ддзе
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| наваго́ддзе | наваго́ддзі | |
| наваго́ддзя | наваго́ддзяў | |
| наваго́ддзю | наваго́ддзям | |
| наваго́ддзе | наваго́ддзі | |
| наваго́ддзем | наваго́ддзямі | |
| наваго́ддзі | наваго́ддзях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)