нававо́рны
прыметнік, адносны
| нававо́рны | нававо́рная | нававо́рнае | нававо́рныя | |
| нававо́рнага | нававо́рнай нававо́рнае |
нававо́рнага | нававо́рных | |
| нававо́рнаму | нававо́рнай | нававо́рнаму | нававо́рным | |
| нававо́рны ( нававо́рнага ( |
нававо́рную | нававо́рнае | нававо́рныя ( нававо́рных ( |
|
| нававо́рным | нававо́рнай нававо́рнаю |
нававо́рным | нававо́рнымі | |
| нававо́рным | нававо́рнай | нававо́рным | нававо́рных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)