наблы́тванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| наблы́тванне | |
| наблы́твання | |
| наблы́тванню | |
| наблы́тванне | |
| наблы́тваннем | |
| наблы́тванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)