міято́м
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| міято́м | міято́мы | |
| міято́ма | міято́маў | |
| міято́му | міято́мам | |
| міято́м | міято́мы | |
| міято́мам | міято́мамі | |
| міято́ме | міято́мах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)