мітэ́рка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| мітэ́рка | мітэ́ркі | |
| мітэ́ркі | мітэ́рак | |
| мітэ́рцы | мітэ́ркам | |
| мітэ́рку | мітэ́ркі | |
| мітэ́ркай мітэ́ркаю |
мітэ́ркамі | |
| мітэ́рцы | мітэ́рках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)