мірцэ́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| мірцэ́н | мірцэ́ны | |
| мірцэ́ну | мірцэ́наў | |
| мірцэ́ну | мірцэ́нам | |
| мірцэ́н | мірцэ́ны | |
| мірцэ́нам | мірцэ́намі | |
| мірцэ́не | мірцэ́нах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)