мікрарухаві́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мікрарухаві́к мікрарухавікі́
Р. мікрарухавіка́ мікрарухавіко́ў
Д. мікрарухавіку́ мікрарухавіка́м
В. мікрарухаві́к мікрарухавікі́
Т. мікрарухавіко́м мікрарухавіка́мі
М. мікрарухавіку́ мікрарухавіка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)