мясці́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| мясці́на | мясці́ны | |
| мясці́ны | мясці́н | |
| мясці́не | мясці́нам | |
| мясці́ну | мясці́ны | |
| мясці́най мясці́наю |
мясці́намі | |
| мясці́не | мясці́нах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)