монацукры́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| монацукры́д | монацукры́ды | |
| монацукры́ду | монацукры́даў | |
| монацукры́ду | монацукры́дам | |
| монацукры́д | монацукры́ды | |
| монацукры́дам | монацукры́дамі | |
| монацукры́дзе | монацукры́дах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)