мнагако́нны
прыметнік, адносны
| мнагако́нны | мнагако́нная | мнагако́ннае | мнагако́нныя | |
| мнагако́ннага | мнагако́ннай мнагако́ннае |
мнагако́ннага | мнагако́нных | |
| мнагако́ннаму | мнагако́ннай | мнагако́ннаму | мнагако́нным | |
| мнагако́нны ( мнагако́ннага ( |
мнагако́нную | мнагако́ннае | мнагако́нныя ( мнагако́нных ( |
|
| мнагако́нным | мнагако́ннай мнагако́ннаю |
мнагако́нным | мнагако́ннымі | |
| мнагако́нным | мнагако́ннай | мнагако́нным | мнагако́нных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)