метацэ́нтр
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| метацэ́нтр | метацэ́нтры | |
| метацэ́нтра | метацэ́нтраў | |
| метацэ́нтру | метацэ́нтрам | |
| метацэ́нтр | метацэ́нтры | |
| метацэ́нтрам | метацэ́нтрамі | |
| метацэ́нтры | метацэ́нтрах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)