меркантылісты́чны
прыметнік, адносны
| меркантылісты́чны | меркантылісты́чная | меркантылісты́чнае | меркантылісты́чныя | |
| меркантылісты́чнага | меркантылісты́чнай меркантылісты́чнае |
меркантылісты́чнага | меркантылісты́чных | |
| меркантылісты́чнаму | меркантылісты́чнай | меркантылісты́чнаму | меркантылісты́чным | |
| меркантылісты́чны ( меркантылісты́чнага ( |
меркантылісты́чную | меркантылісты́чнае | меркантылісты́чныя ( меркантылісты́чных ( |
|
| меркантылісты́чным | меркантылісты́чнай меркантылісты́чнаю |
меркантылісты́чным | меркантылісты́чнымі | |
| меркантылісты́чным | меркантылісты́чнай | меркантылісты́чным | меркантылісты́чных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)