маркіро́ўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| маркіро́ўшчыца | маркіро́ўшчыцы | |
| маркіро́ўшчыцы | маркіро́ўшчыц | |
| маркіро́ўшчыцы | маркіро́ўшчыцам | |
| маркіро́ўшчыцу | маркіро́ўшчыц | |
| маркіро́ўшчыцай маркіро́ўшчыцаю |
маркіро́ўшчыцамі | |
| маркіро́ўшчыцы | маркіро́ўшчыцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)