манціро́ўшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. манціро́ўшчык манціро́ўшчыкі
Р. манціро́ўшчыка манціро́ўшчыкаў
Д. манціро́ўшчыку манціро́ўшчыкам
В. манціро́ўшчыка манціро́ўшчыкаў
Т. манціро́ўшчыкам манціро́ўшчыкамі
М. манціро́ўшчыку манціро́ўшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)