мане́рнічанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| мане́рнічанне | |
| мане́рнічання | |
| мане́рнічанню | |
| мане́рнічанне | |
| мане́рнічаннем | |
| мане́рнічанні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)