макрамута́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| макрамута́цыя | макрамута́цыі | |
| макрамута́цыі | макрамута́цый | |
| макрамута́цыі | макрамута́цыям | |
| макрамута́цыю | макрамута́цыі | |
| макрамута́цыяй макрамута́цыяю |
макрамута́цыямі | |
| макрамута́цыі | макрамута́цыях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)