мажара́нта
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| мажара́нта | мажаранты | |
| мажаранты | мажарант | |
| мажаранце | мажарантам | |
| мажаранту | мажаранты | |
| мажарантай мажарантаю |
мажарантамі | |
| мажаранце | мажарантах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)