магнэсава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| магнэсава́нне | |
| магнэсава́ння | |
| магнэсава́нню | |
| магнэсава́нне | |
| магнэсава́ннем | |
| магнэсава́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)