кульгі́канне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| кульгі́канне | |
| кульгі́кання | |
| кульгі́канню | |
| кульгі́канне | |
| кульгі́каннем | |
| кульгі́канні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)