касцяні́чнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| касцяні́чнік | |
| касцяні́чніку | |
| касцяні́чніку | |
| касцяні́чнік | |
| касцяні́чнікам | |
| касцяні́чніку |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)