карэктава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| карэктава́нне | карэктава́нні | |
| карэктава́ння | карэктава́нняў | |
| карэктава́нню | карэктава́нням | |
| карэктава́нне | карэктава́нні | |
| карэктава́ннем | карэктава́ннямі | |
| карэктава́нні | карэктава́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)