карбкатыё́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| карбкатыё́н | карбкатыё́ны | |
| карбкатыё́на | карбкатыё́наў | |
| карбкатыё́ну | карбкатыё́нам | |
| карбкатыё́н | карбкатыё́ны | |
| карбкатыё́нам | карбкатыё́намі | |
| карбкатыё́не | карбкатыё́нах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)